Wzory w Saperze: 1-2-1, 1-2-2-1 i inne

Jak korzystać z tej ściągi

Wzory czyta się wzdłuż granicy: prostego rzędu liczb i prostej linii zakrytych pól obok niego. Na każdym rysunku poniżej liczby w kółku to te, które dowodzą wyniku, pomarańczowy kolczasty znacznik oznacza pole, które na pewno jest miną, a zielony ptaszek pole, które na pewno jest bezpieczne. O ile podpis nie mówi inaczej, rysunek pokazuje krótki fragment dłuższej granicy, więc plansza ciągnie się dalej po obu stronach.

Jeśli dopiero uczysz się czytać liczby, stawiać flagi i używać akordu, zacznij od poradnika Jak wygrać w Sapera. Ta strona to ściąga, którą warto mieć otwartą obok planszy.

Każdy wzór działa też obrócony na bok lub do góry nogami, o ile granica jest prosta.

1-2: zasada stojąca za każdym wzorem

Weź jedynkę i dwójkę obok siebie wzdłuż granicy. Każda dotyka trzech zakrytych pól, a dwa z nich są wspólne. Jedynka dopuszcza najwyżej jedną minę w tych wspólnych polach, więc dwójka musi znaleźć drugą minę w polu, którego dotyka tylko ona. Ta sama jedynka ma swoją jedyną minę gdzieś we wspólnej parze, więc pole, którego dotyka tylko jedynka, jest bezpieczne.

Każdy inny wzór na tej stronie to to samo porównanie zrobione dwa razy, raz z każdego końca. Gdy trafisz na układ, którego nie ma na żadnej liście, zrób to samo: weź dwie sąsiednie liczby, znajdź pola, których dotyka tylko jedna z nich, i zastanów się, ile min może się w nich mieścić.

1-2-1: miny przy jedynkach

Przeczytaj zasadę 1-2 od lewej, a potem od prawej. Każda para 1-2 stawia minę po dalszej stronie dwójki, więc miny lądują przy dwóch jedynkach. Dwójka ma już obie miny, więc pole tuż obok niej jest bezpieczne, a każda jedynka jest spełniona, więc skrajne pola też są bezpieczne.

1-2-2-1: miny przy dwójkach

Dodaj jeszcze jedną dwójkę, a odpowiedź się odwraca. Lewa para 1-2 stawia minę przy drugiej dwójce, prawa przy pierwszej. Zatem obie miny leżą przy dwójkach, a jedynki, już spełnione, robią bezpieczne pola obok siebie.

Łatwo zapamiętać oba wzory: w 1-2-1 miny są przy jedynkach, w 1-2-2-1 przy dwójkach.

1-1 od ściany

Liczba przy krawędzi planszy dotyka mniej pól, więc jest bardzo mocna. Jedynka na samym końcu dotyka tylko dwóch zakrytych pól. Sąsiednia jedynka dotyka tych samych dwóch i jeszcze jednego. Jej mina jest już w pierwszych dwóch, więc trzecie pole dalej jest bezpieczne. Otwórz je, a nowa liczba zwykle rozstrzygnie cały róg.

To samo dzieje się obok każdego odkrytego pola, nie tylko przy krawędzi planszy: liczy się to, że pierwsza liczba dotyka tylko dwóch zakrytych pól.

Najpierw flagi: wzory w przebraniu

Prawdziwe plansze są bardziej bałaganiarskie niż ściągi. Liczby wzdłuż granicy często dotykają też miny, którą już znalazłeś po drugiej stronie. Zanim zaczniesz szukać wzoru, odejmij flagi: trójka dotykająca jednej flagi jest dla pozostałych pól w rzeczywistości dwójką. To często nazywa się redukcją i ciągle odsłania ukryte wzory.

Sprawdź, których liczb flaga naprawdę dotyka. Na drugim rysunku ostatnia jedynka jest za daleko, więc zachowuje swoją wartość; tylko pierwsze trzy liczby spadają o jeden.

1-2-2-2-1: wzór, który rozwiązuje tylko połowę

Nie każdy układ daje pełną odpowiedź. Wzór 1-2-2-2-1 wzdłuż prostej granicy ma dokładnie dwa sposoby rozmieszczenia min i zgadzają się one tylko w trzech polach: pole przy środkowej dwójce jest zawsze miną, a pola za każdym końcem wzoru są zawsze bezpieczne. Pozostałe cztery pola łączą się w pary: albo miny są w drugim i piątym, albo w trzecim i szóstym.

Weź więc to, co pewne (oflaguj środkową minę, otwórz dwa bezpieczne pola) i pozwól nowym liczbom rozstrzygnąć resztę. Wniosek wykracza poza ten jeden układ: wzór jest wzorem tylko wtedy, gdy wymusza odpowiedź. Gdy układ wygląda znajomo, ale potrafisz narysować dwa różne rozmieszczenia min, które oba pasują, szukaj dalej gdzie indziej.

Ćwicz wzory

W GameLake każda plansza jest tak generowana, żeby dało się ją rozwiązać logiką od pierwszego kliknięcia, więc to dobre miejsce do ćwiczenia tych układów: gdy utkniesz, jakieś wnioskowanie zawsze czeka. Kliknij Naucz mnie, a Hops obrysuje liczby do odczytania i pola, które rozstrzygają, a potem prostymi słowami wyjaśni dlaczego, tak jak robią to rysunki na tej stronie.

1. Graj na poziomie Łatwy (9×9, 10 min), aż zaczniesz widzieć 1-2-1 i 1-2-2-1 bez liczenia.
2. Przejdź na Średni (14×10, 21 min) i zrób z odejmowania flag nawyk przed każdym szukaniem wzoru.
3. Na poziomie Trudny (18×12, 36 min) szukaj najpierw par 1-2: są najczęstsze i odblokowują resztę.

Pełne zasady i historię gry znajdziesz w poradniku Saper: zasady i historia.

Najczęstsze pytania

Powiązane poradniki

• SaperJak wygrać w sapera: wzory, flagi i chording
• SaperSaper: zasady gry i historia. Kto go wymyślił?
• Nonogramy (po angielsku)Nonogram Techniques: From Overlap to Edge Logic

Wszystkie poradniki →