Ping pong a tenis stołowy: jaka jest różnica?
Ping pong i tenis stołowy to ta sama gra. Tenis stołowy to oficjalna nazwa dyscypliny, której używają międzynarodowa federacja i igrzyska olimpijskie; ping pong to nazwa potoczna, najczęściej oznaczająca luźną grę w domu, w szkole albo w pracy. Nazwa ping-pong zaczęła się od marki zestawów do tenisa stołowego, sprzedawanych w Anglii w 1901 roku.
Ta sama gra, dwie nazwy
Obie nazwy opisują to samo: dwoje graczy (albo dwie pary) odbija rakietkami małą, lekką piłeczkę nad siatką na stole. Zasady są takie same: gem do 11 punktów, przewaga dwóch punktów, po dwa serwy z rzędu. Różni się głównie to, kto mówi.
Różnica tkwi w okolicznościach, a nie w samej grze.
| Tenis stołowy | Ping pong | |
|---|---|---|
| Kto tak mówi | Kluby, federacje, igrzyska olimpijskie | Większość ludzi: w domu, w szkole i w pracy |
| Typowe miejsce | Zawody, ligi, treningi | Luźne partyjki, piwnice, biura, wakacje |
| Sprzęt | Stół, siatka i piłeczka 40 mm zgodne z przepisami; rakietki z zatwierdzonymi okładzinami | Co jest pod ręką, często tani zestaw |
| Zasady | Przepisy międzynarodowe, ściśle przestrzegane | Te same zasady, ale luźniej (często własne reguły) |
Niektórzy mówią „ping pong” o wersji rekreacyjnej, a „tenis stołowy” o sporcie, a część imprez rekreacyjnych pod nazwą ping ponga używa nawet rakietek pokrytych papierem ściernym. Ale jeśli ktoś zaprosi cię na jedno albo drugie, zagrasz w tę samą grę.
Skąd wzięła się nazwa ping-pong
Gra narodziła się w Anglii pod koniec XIX wieku jako rozrywka po kolacji: zamożni Wiktorianie grali na stole w jadalni w miniaturową wersję tenisa ziemnego, z książkami zamiast siatki oraz prowizorycznymi piłkami i rakietkami. Nazywano ją różnie, od „gossimy” po „whiff-whaff”.
Około 1900 roku pojawiły się puste w środku piłeczki celuloidowe, które wydawały charakterystyczny dźwięk przy odbiciu od rakietki i od stołu. Ten dźwięk dał grze jej najsłynniejszą nazwę: w 1901 roku angielska firma sportowa J. Jaques & Son zastrzegła znak towarowy „Ping-Pong” i pod tą nazwą sprzedawała zestawy do tenisa stołowego. W Stanach Zjednoczonych prawa do niej miał później Parker Brothers.
Ponieważ „Ping-Pong” był marką, kluby i stowarzyszenia organizujące ten sport przyjęły ogólną nazwę „tenis stołowy”. Z czasem ping pong i tak stał się słowem z codziennego języka, podobnie jak niektóre nazwy marek zaczynają oznaczać cały rodzaj produktu.
Luźne zasady ping ponga, na które możesz trafić
W luźnych partyjkach nie ma sędziego, więc ping pong obrasta własnymi regułami. Żadna z nich nie należy do oficjalnego tenisa stołowego, ale usłyszysz je w piwnicach i biurach na całym świecie:
- Gem do 21 punktów, po pięć serwów z rzędu. Taki format obowiązywał oficjalnie do 2001 roku i wielu ludzi nadal gra tak z przyzwyczajenia.
- „Serwis o serwis”: krótka wymiana na początku, która rozstrzyga, kto serwuje pierwszy, zamiast rzutu monetą.
- Powtórka przy każdym serwisie, który zahaczy o siatkę, czasem z limitem trzech takich powtórek z rzędu, po którym punkt przepada.
- Karuzela: gra grupowa, w której wszyscy krążą wokół stołu, każdy odbija raz i odpada, gdy się pomyli.
Oficjalny tenis stołowy ma też szczegóły, o których większość amatorów nie myśli: piłeczkę trzeba podrzucić na co najmniej 16 cm przy serwisie i uderzyć zza linii końcowej, gracze zmieniają strony po każdym gemie, a w długich meczach może zadziałać zasada przyspieszenia, która ucina niekończące się wymiany. Jeśli grasz w klubie albo w lidze, te przepisy obowiązują; w domu uzgodnijcie swoje przed pierwszą piłką.
Sprzęt różni się tylko stopniem zaawansowania. Rakietka turniejowa to drewniane drewno z okładzinami dobranymi pod prędkość i rotację, a piłeczka to plastikowa kulka 40 mm o ustalonej wadze i odbiciu. Zestaw z domku na wakacjach robi to samo, tylko ze słabszą przyczepnością, dlatego uderzenia z rotacją wychodzą dużo łatwiej na porządnych okładzinach.
Od gry salonowej do sportu olimpijskiego
- Koniec XIX wieku: gra pojawia się w Anglii jako rozrywka salonowa na stołach w jadalniach.
- 1901: firma Jaques zastrzega nazwę Ping-Pong; w Anglii powstają stowarzyszenia tego sportu.
- 1926: powstaje Międzynarodowa Federacja Tenisa Stołowego (ITTF), a w Londynie odbywają się pierwsze mistrzostwa świata.
- 1971: „dyplomacja pingpongowa”: wizyta drużyny USA w Chinach po mistrzostwach świata w Japonii pomaga odmrozić relacje między obu krajami.
- 1988: tenis stołowy staje się dyscypliną olimpijską na igrzyskach w Seulu.
- 2001: gemy zmieniają się z 21 punktów na 11, a po pięć serwów z rzędu zastępują dwa.
Tenis stołowy stał się też jedną z pierwszych gier wideo: wczesne konsole domowe i automaty z lat 70. zamieniły go w dwie rakietki i kwadratową piłeczkę na czarnym ekranie.
Zagraj w ping ponga online
Jakkolwiek to nazwiesz, możesz zagrać od razu w przeglądarce: gra w ping ponga na GameLake to prawdziwy tenis stołowy w neonowym klubie, widziany w 3D zza twojej paletki. Piłka odbija się od stołu, może zahaczyć o siatkę albo wyjść na aut, a ty grasz topspinem, podcięciem i rotacją boczną i napełniasz pasek, żeby zrobić smecz. Wspinaj się w Turnieju przeciw rywalom z własnym stylem, zagraj z Hopsem na poziomie Łatwym, Średnim lub Trudnym albo przejdź do trybu Klasyczny, zręcznościowej gry na jeziorze, z trybem 2 graczy na jednym urządzeniu i Online. Punkty liczy się jak w prawdziwej grze: do 11, z przewagą 2, po dwa serwisy.
Przeczytaj, jak grać w ping ponga, żeby poznać zasady i serwowanie, albo nasze wskazówki do ping ponga, żeby zdobywać więcej punktów.
Najczęstsze pytania
Czy ping pong to to samo co tenis stołowy?
Tak. To dwie nazwy tej samej gry z tymi samymi zasadami. Tenis stołowy to oficjalna nazwa dyscypliny, a ping pong to nazwa potoczna, zwykle używana przy luźnej grze.
Dlaczego mówi się ping pong?
Od dźwięku, jaki wydaje piłeczka przy odbiciu od rakietki i od stołu. Nazwę zastrzegła w 1901 roku angielska firma J. Jaques & Son dla swoich zestawów do tenisa stołowego.
Kto wymyślił ping ponga?
Nie wiadomo dokładnie, kto. Gra wyrosła w wiktoriańskiej Anglii pod koniec XIX wieku, gdy ludzie grali na stołach w jadalniach w miniaturową wersję tenisa, używając prowizorycznego sprzętu.
Kiedy tenis stołowy został dyscypliną olimpijską?
Na letnich igrzyskach olimpijskich w Seulu w 1988 roku.
Dlaczego zawodowcy mówią tenis stołowy?
Bo Ping-Pong był nazwą marki, więc stowarzyszenia tego sportu przyjęły ogólną nazwę tenis stołowy, która do dziś jest oficjalną nazwą używaną przez międzynarodową federację.